9 de Agosto de 2010
Probando
A ver qué pasa si me pongo a escribir en el ordenador mientras Bet está en la hamaquita. ¿Cuántos minutos aguantará sin pedir mi atención?
No tengo ni idea de cómo haré en septiembre, para trabajar en casa con una bebita de 4 meses al lado, que pide teta cada 2 horas y en nada empezará a gatear. No quiero llevarla a la guardería, ni meterla presa en un parque infantil. Si por ahí hay alguna compañera que haya vivido lo mismo, me gustaría saber cómo se lo montó, sin abuelas ni canguras. ¿Algún truco?
Mercè a las 10:45 AM | Referencias 0No te puedo ser de mucha ayuda pero también dependerá de cómo de bicho sea, porque hay niños muy nerviosos y otros que se contentan con cualquier cosa.
Ánimo con la pequeña :)
Inagotable | 9 de Agosto de 2010 - 02:53 PMEn xarxa. És l'única forma :)
Coneixes algú a la Xell? http://www.educaciolliure.org/ Tot i que estan més encarats a edats més grans, et pot anar bé començar a conèixer-los.
Albert RS | 9 de Agosto de 2010 - 03:59 PMEs un bicho!! (se me cae la baba, sí :)
Mercè | 9 de Agosto de 2010 - 05:12 PMHan passat tants anys..., que els records s'esvaeixen. La meva filla gran va estar sola, però no molt de temps perquè amb la segona es porten 13 mesos. Aviat va aprendre a jugar sola amb encaixos, peces de plàstic de color que es fiquen una dins de l'altra, amb les nines russes (li havia de treure les més petites, però, perquè no se les fiqués a la boca), mirant contes de fulls gruixuts i plastificats i altres joguines per a la mainada de menys d'un any.
Si el 'parc' et refereixes a aquella mena de gàbia per evitar que s'escapin per la casa, no crec que la meva mainada tinguessin mai la sensació d'estar-hi presos; més aviat era com una habitació dels jocs minúscula, perquè dins hi tenien moltes joguines.
La lectora corrent | 12 de Agosto de 2010 - 01:34 PMSi no quieres ni guarderia ni parque.... una correa de perro, un arnes, protectores en las esquinas y ya tiene sitio para correr, perdon, gatear :)
Txalin | 17 de Agosto de 2010 - 10:32 AMI perquè no vols portar-la a un jardí d'infància? Allà té l'opcio de jugar, relacionar-se... amb altres persones de la seva edat... crec qie els hi aporta una oportunitat de crèixer. IMHO, clar!
guillemBarba | 17 de Agosto de 2010 - 01:59 PMhola mercè,
la respuesta que tengo para ti, lo sé por otra gente en otros paises: teniendo amigos cerca de ti.
Te comprendo y sino es casi imposible.
Ánim que la Bet ha de sortir com la mare!
| 18 de Agosto de 2010 - 12:03 PMSoy padre de un bicho de 18 meses. El próximo viernes irá a la escuela-guardería (hacen horario escolar).
Soy freelance, trabajo en casa, su madre no, trabaja fuera pero por la tarde ya está en casa. La verdad que yo creía que iba a poder trabajar en casa tranquilamente con la chiquilla en casa. Más equivocado no podía estar, mi nena es un verdadero bicho, por suerte, mi suegra puede hacerse al cargo por la mañana así que la cosa se ha podido solucionar.
Al principio los primeros meses son mucho más tranquilos que cuando empiezan a descubrir el mundo que les rodea y luego vas detrás de ellos evitando golpes, objetos potencialmente peligrosos, etc.
Grandes aliados que te pueden ayudar en algunos momentos; Baby Einstein, Cantajuego (los odio pero a ella le encantan) y el parque. Estos recursos no son para una jornada entera, te la entretienen un rato, ese rato en el que puedes hacer aquello que no puedes dejar de atender.
Por otro lado, si mi nena es un bicho (cosa que en el fondo me encanta), si que he tenido la suerte que cuando duerme lo hace como un lirón y en plan maratón, 1 hora por la mañana, 2 por la tarde y luego de 20h a 8h aprox. No veas lo bien que van esas 4 horas de 20 a 24 para dedicartelas a ti mismo.
Un saludo y ánimo!
Jorge | 7 de Septiembre de 2010 - 01:23 PMMil gracias por compartir tu experiencia, me será muy útil. Gracias!
Mercè | 7 de Septiembre de 2010 - 03:34 PM